OVER

Mijn verhaal

"Ik heb leren tellen in paarden en leren lezen met paardenboeken."

Ik ben geboren in 1989 en altijd al gek geweest van paarden. Ik heb leren tellen in paarden en leren lezen met paardenboeken. Op mijn zesde kwam mijn grootste droom uit. Ik mocht één keer in de week naar de manege ponyrijden. Toen ik wat ouder werd, was ik de hele zaterdag op de manege te vinden om te helpen, van gangpaden vegen tot paarden op- en afzadelen.

Vlak voor mijn twaalfde verjaardag kreeg ik een verzorgpony: Josje. Josje was de makkelijkste niet, maar ik vond het een geweldige pony. Al snel gingen we samen wedstrijd rijden. Met Josje heb ik de basiscursus loswerken en later de lange lijnen cursus bij Emiel Voest gedaan. Dit heeft mij erg vooruitgeholpen.

Op mijn achttiende (april 2008) heb ik de Orun instructeur niveau 2 behaald en ben ik bevoegd om les te geven in dressuur en springen. Met Josje mocht ik niet meer bij de pony’s meedoen, omdat ik  achttien was. Inmiddels was ik M2 met acht winstpunten. Ik heb een halfjaar thuis verder getraind en besloot haar bij de paarden uit te brengen, om het Z te behalen. Dit ging eigenlijk heel soepel: na twee wedstrijden had ik voldoende punten en kwam met mijn pony uit in het Z1 bij de paarden. Hier werd het voor mij duidelijk dat ik zeker verder wilde in de paarden. Josje ging met pensioen en ik ging op zoek naar een paard. Dit werd Bayrah.

In april 2011 heb ik de Orun instructeur niveau 3 behaald. Hierdoor kreeg ik nog meer handvatten om mee te werken en kwam steviger in mijn schoenen te staan. Er zijn immers best veel wegen die naar Rome leiden.

In de winter van 2011/2012 heb ik de ‘mentale training’ van Sanne Beijerman gevolgd. Hierdoor heb ik meer grip gekregen op ‘spanning’ van mezelf, mijn paard, maar ook dat van leerlingen. Belangrijk is om de spanning af te laten vloeien, maar ook het opbouwen van focus.

In maart van 2013 ben ik begonnen aan het eerste jaar van de paardenschool (driejarige opleiding) bij Karin Huizer van Paard Centraal. Karin werkt vanuit het Emiel Voest systeem. Zij leert je goed om vanuit het gedrag van het paard te kijken: waarom doet het paard zoals het doet? Hier kan je vervolgens je training op aanpassen. Ook heb ik ervaring opgedaan van TTeam en TTouch van Linda Tellington-Jones,  Centered Riding van Sally Swift en technieken van Pat Parelli, Monty Robers en Klaus F. Hempfling. Hierdoor werd de communicatie tussen mij en mijn paard steeds duidelijker, maar ook verfijnder. Dit heb ik in december met succes afgerond met een theorie- en praktijkexamen. Ik heb in dit eerste jaar erg geleerd om ‘out of the box‘ te denken en dit toe te passen. Meer met minder, ook als het goed gaat kan je altijd nog verfijnen. Als een buitenstaander de hulpen niet meer ziet en vraagt: ’hoe doe je dat?’, geeft dat toch wel een goed gevoel.

In maart 2014 ben ik gestart aan het tweede jaar van de paardenschool. Hierin staat je eigen ontwikkeling, maar ook trailer laden, dubbele lange lijnen en het jonge paard centraal. Ondanks dat ik veel tegenslagen had gehad met mijn paard Bayrah, heb ik het examen behaald, met geweldige cijfers waar ik super trots op ben. Ze zagen veel vooruitgang in mijn plezier in het werk. Waar ik voorheen niet snel tevreden was (ik ben een echt perfectionist), werkt dat precies werken nu meer in mijn voordeel. Nu ben ik ook super blij met een kleine vooruitgang.

In maart 2015 ben ik begonnen aan het derde en tevens het laatste jaar. Dit met een ander paard dan de vorige twee jaren. Fionah is het jongere zusje van Baryrah en moest onwijs veel leren in het derde jaar van mijn opleiding. Dit ging natuurlijk met vallen en opstaan. We moesten hard werken aan geduld en elke keer weer vanuit die basis denken.

Ik ben erg trots op mijn laatste jaar bij Karin. Fionah moest erg veel leren van rustig op de trailer staan, het rijden en dubbele lange lijnen. Hier heb ik weer super veel van geleerd en ben ook zeker een betere trainer geworden door dit proces.

Het examen was erg spannend, aangezien de exameneisen best hoog liggen en ik een heel onervaren paard had. Ik heb al mijn skills uit de kast gehaald om niet in de stress te schieten en dit lukte. Pieken op het goede moment: echt een gaaf gevoel.

Ik ben op 21 november 2015 afgestudeerd aan de Paardenschool te Dalfsen en mag mijzelf nu Holistische paardentrainer en instructeur noemen.

Hierna ben ik vooral gaan werken

Naast de vaste lesklanten ben ik vooral veel trailertrainingen gaan geven. Dit is een veel voorkomend probleem, wat over het algemeen met veel stress en spanning van zowel paard als eigenaar gepaard gaat.

Van elk paard wat ik in handen heb leer ik weer, dit blijft mij verbazen. In grote lijnen pak je problemen op dezelfde manier aan, maar het ene paard vraagt om meer duidelijkheid of ruimte dan een ander. Op het moment dat je dit snel kan zien en voelen krijgt het paard sneller vertrouwen en is het contact om te kunnen trainen sneller daar. Hier blijf ik mezelf in verbeteren.

Ook zet ik Saline nu in als lespony. Dit doet zij onwijs goed en geeft veel vertrouwen aan de ruiter. Ze kan heel goed met onzekere mensen omgaan en wacht geduldig tot de ruiter weer zover is om verder te gaan. Ik vind het heel erg waardevol als mensen die geen eigen paard hebben toch kunnen genieten van een goed getraind paard die licht is op de hulpen en hier dus ook op reageert, ook als er niks mee bedoeld wordt. Dit zodat je het ook ziet als je een onbedoelde beweging maakt.

Met Saline kan ik mensen die geen eigen paard hebben laten voelen en ervaren hoe je je ademhaling kunt gebruiken en wat rijden met intentie is. Voelen wat het paard doet en nodig heeft, ook al kun je het paard (nog) niet alles bieden wat het nodig heeft. Dit vind ik erg waardevol en prachtig om deze ervaring te kunnen bieden.

Sluit menu